Park için hazırlanırken yağmur başlaması, beklenen misafirin gelememesi ya da gidilecek yerin kapalı çıkması... Yetişkin için küçük bir program değişikliği olan durum, o günü heyecanla bekleyen çocuk için büyük bir hayal kırıklığına dönüşebiliyor. Böyle anlarda hem yeni bir düzen kurmak hem de çocuğun itirazını dinlemek gerekiyor.
Değişikliği uzun açıklamalarla anlatmak yerine, neyin neden değiştiğini kısa ve somut söylemek denenebilir: “Yağmur başladığı için bugün parka gidemiyoruz.” Ardından hemen “Üzülecek bir şey yok” demek yerine, “Salıncağa binmeyi bekliyordun, gidememek seni üzdü” gibi bir cümleyle beklediği şeyi fark ettiğimizi gösterebiliriz. Çocuğun hemen neşelenmesini beklemeden biraz zaman tanımak da bir seçenek.
Yeni planı birlikte seçerken çok fazla seçenek sunmak işleri karıştırabiliyor. Evde gerçekten yapabileceğiniz iki küçük alternatif yeterli olabilir: “Birlikte minderlerden bir oyun alanı mı kuralım, yoksa boyaları mı çıkaralım?” Burada alternatifin iptal olan etkinliği birebir telafi etmesi gerekmiyor. Çocuk hiçbirini istemezse kısa bir ara verip daha sonra yeniden konuşulabilir.
“Yarın kesin gideriz” diyerek o anı kurtarmak cazip gelebilir; fakat yarının koşulları da belli olmayabilir. Yeni tarih net değilse “Hava uygun olduğunda yeniden planlayacağız” demek, tutulamayacak bir söz vermekten daha açık bir yol. Evde takvim kullanılıyorsa değişen etkinliği çocuğun yanında işaretlemek ve günün geri kalanını kısaca anlatmak da denenebilir.
Aynı yöntem her yaşta ya da her durumda işe yaramayabilir. Küçük bir çocuk için kısa cümleler ve birlikte başka bir işe geçmek yeterliyken, daha büyük bir çocuk planın neden değiştiğini ayrıntılı konuşmak isteyebilir. Birden fazla çocuk varsa birinin hemen kabul edip diğerinin itiraz etmesi de mümkün; hepsinin aynı hızda uyum sağlamasını beklemek yerine ayrı ayrı dinlemek gerekebilir.
Sizin evde son dakika değişikliklerinde en çok hangi durum zorlayıcı oluyor? Önceden bir B planı konuşmak mı, değişiklik olduğunda birlikte karar vermek mi daha iyi işliyor? İşe yarayan bir cümleniz veya denediğiniz ama beklediğiniz gibi gitmeyen bir yöntem varsa paylaşır mısınız?
Değişikliği uzun açıklamalarla anlatmak yerine, neyin neden değiştiğini kısa ve somut söylemek denenebilir: “Yağmur başladığı için bugün parka gidemiyoruz.” Ardından hemen “Üzülecek bir şey yok” demek yerine, “Salıncağa binmeyi bekliyordun, gidememek seni üzdü” gibi bir cümleyle beklediği şeyi fark ettiğimizi gösterebiliriz. Çocuğun hemen neşelenmesini beklemeden biraz zaman tanımak da bir seçenek.
Yeni planı birlikte seçerken çok fazla seçenek sunmak işleri karıştırabiliyor. Evde gerçekten yapabileceğiniz iki küçük alternatif yeterli olabilir: “Birlikte minderlerden bir oyun alanı mı kuralım, yoksa boyaları mı çıkaralım?” Burada alternatifin iptal olan etkinliği birebir telafi etmesi gerekmiyor. Çocuk hiçbirini istemezse kısa bir ara verip daha sonra yeniden konuşulabilir.
“Yarın kesin gideriz” diyerek o anı kurtarmak cazip gelebilir; fakat yarının koşulları da belli olmayabilir. Yeni tarih net değilse “Hava uygun olduğunda yeniden planlayacağız” demek, tutulamayacak bir söz vermekten daha açık bir yol. Evde takvim kullanılıyorsa değişen etkinliği çocuğun yanında işaretlemek ve günün geri kalanını kısaca anlatmak da denenebilir.
Aynı yöntem her yaşta ya da her durumda işe yaramayabilir. Küçük bir çocuk için kısa cümleler ve birlikte başka bir işe geçmek yeterliyken, daha büyük bir çocuk planın neden değiştiğini ayrıntılı konuşmak isteyebilir. Birden fazla çocuk varsa birinin hemen kabul edip diğerinin itiraz etmesi de mümkün; hepsinin aynı hızda uyum sağlamasını beklemek yerine ayrı ayrı dinlemek gerekebilir.
Sizin evde son dakika değişikliklerinde en çok hangi durum zorlayıcı oluyor? Önceden bir B planı konuşmak mı, değişiklik olduğunda birlikte karar vermek mi daha iyi işliyor? İşe yarayan bir cümleniz veya denediğiniz ama beklediğiniz gibi gitmeyen bir yöntem varsa paylaşır mısınız?
