Çocukluğunuzdan kalan hangi şarkıyı çocuğunuzla paylaşıyorsunuz?

Bir şarkı duyuluyor, yıllardır akla gelmeyen sözler bir anda hatırlanıyor. Çocuk da “Sen bunu nereden biliyorsun?” diye sorunca sıradan bir dinleme anı, eskilere uzanan bir sohbete dönüşebiliyor. Bazen okulda söylenen bir şarkı, bazen evde büyüklerin mırıldandığı bir ezgi oluyor bu.

Çocuğa sevdiğimiz şarkıyı tanıtırken uzun uzun anlatmak gerekmiyor. “Ben küçükken bunu çok severdim” deyip birlikte dinlemek, ardından onun ne düşündüğünü duymak yeterli olabilir. Belki bize çok tanıdık gelen bir kelimeyi soracak, belki de hemen kendi sevdiği şarkıyı açmak isteyecek.

Sırayla birer şarkı seçmek de güzel bir ortaklık kurabilir. Birini çocuk seçer, diğerini yetişkin. Her seçimi beğenmek şart değil; “Bunun en çok hangi kısmını seviyorsun?” diye merak etmek bile sohbeti açıyor. Söylemek istemeyen sadece dinleyebilir, isteyen hafifçe ritim tutabilir. Küçük bir müzik molası için kimsenin güzel şarkı söylemesi gerekmiyor.

Bazen çocukluğumuzun şarkısını paylaşırken asıl hatırladığımız, onu kiminle dinlediğimiz oluyor. Şarkının adının yanında o küçük anıyı da anlatınca çocuk bizi biraz başka bir yaşımızla tanıyor. Tabii ona da kendi sevdiği parçayı anlatacak yer bırakmak güzel.

Sizin çocukluğunuzdan bugüne taşıdığınız bir şarkı var mı? Çocuğunuza dinlettiğinizde ilgisini çekti mi, yoksa onun seçtiği bir şarkı mı evin ortak favorisi oldu?