Akşam olduğunda yorgunsunuz ama gün içinde ne yaptığınız sorulsa aklınıza tek bir “büyük iş” gelmiyor. Oysa çamaşırı makineye atmak, çocuğun dağıttığını toplamak, yemek düşünmek, eksilenleri fark etmek ve gün boyu küçük ihtiyaçlara yetişmek de zaman alıyor. Sadece bu işler tamamlandığı anda yeni bir iş başladığı için geride görünür bir sonuç bırakmıyorlar.
Bir odanın gün içinde birkaç kez toplanıp yeniden dağılması buna iyi bir örnek. Akşam odaya baktığınızda yalnızca son hâlini görüyorsunuz; sabahki ve öğleden sonraki emeğiniz ortadan kaybolmuş gibi duruyor. Bu, günün boş geçtiği anlamına gelmez.
Yapılacaklar listesinde genellikle bitirilebilen işler yer alır: dolabı düzenlemek, bir telefon görüşmesi yapmak ya da çarşıya çıkmak gibi. Gün içinde araya giren küçük işler ise listeye yazılmaz. Bir şeyi bulmak, döküleni temizlemek, sofrayı yeniden kurmak, kapıya gelen kargoyla ilgilenmek… Bunların her biri kısa olabilir ama peş peşe geldiklerinde bütün günün ritmini değiştirir.
Bu yüzden yalnızca yapılacaklara değil, gün içinde gerçekten yaptıklarınıza da bakabilirsiniz. Akşam birkaç satırlık bir “bugün yaptım” notu tutmak, kendinizi denetlemek için değil, görünmeyen emeği görünür hâle getirmek içindir. Uzun bir liste hazırlamanız gerekmez. Aklınıza gelen üç dört işi yazmak bile günün sandığınız kadar boş geçmediğini gösterebilir.
Sabah yapılacakların tamamını gözünüzün önüne getirdiğinizde her iş aynı anda acil görünür. Bunun yerine “Bugün bu iş biterse içim rahat eder” dediğiniz tek bir işi seçebilirsiniz. Kalanlar yapılırsa güzel olur; yapılmazsa ertesi güne kalır.
Seçtiğiniz işin boyutu günün şartlarına uymalı. Çocukla evde geçirilen hareketli bir günde bütün mutfağı baştan düzenlemek gerçekçi bir bitiş çizgisi olmayabilir. Tezgâhın bir bölümünü boşaltmak veya tek bir çekmeceyi toparlamak ise gerçekten tamamlanabilir. Küçük görünen bir işi bitirmek, yarım kalan beş büyük işe bakmaktan daha huzurlu hissettirebilir.
Plan bozulduğunda günü tamamen kaybedilmiş saymak da işleri ağırlaştırıyor. Öğleden önce yapmak istediğiniz bir şey akşama kaldıysa planı küçültmek mümkündür. “Hepsini yetiştiremedim” yerine “Bugün hangisini kapatabilirim?” diye düşünmek daha kullanışlı bir soru olabilir.
Evde yapılacak işlerin doğal bir sonu yok. Bir sepet boşalırken diğeri dolabilir; mutfak toparlanırken başka bir oda dağılabilir. Her şey tamamen bitince dinlenmeyi beklerseniz o an sürekli ertelenir.
Kısa bir kahve molası, sessizce oturmak ya da sevdiğiniz bir şeyle ilgilenmek günün boşa giden kısmı değildir. Dinlenmek için önce bütün listeyi hak etmek zorunda değilsiniz. Evin o anki görüntüsü, gün boyunca verdiğiniz emeğin tam bir özeti olamaz.
Bazı günler ortaya gösterilecek büyük bir sonuç çıkar; bazı günlerse evin ve günlük hayatın sürmesi başlı başına yapılan iştir. Akşam kendinizi değerlendirirken yalnızca bitmeyenlere değil, gün içinde taşıdığınız küçük sorumluluklara da yer açın. Gün her plana uymamış olabilir, fakat bu hiçbir şey yapmadığınız anlamına gelmez.
Yeni bir dertleşme konusunda yeniden görüşmek üzere.
Bir odanın gün içinde birkaç kez toplanıp yeniden dağılması buna iyi bir örnek. Akşam odaya baktığınızda yalnızca son hâlini görüyorsunuz; sabahki ve öğleden sonraki emeğiniz ortadan kaybolmuş gibi duruyor. Bu, günün boş geçtiği anlamına gelmez.
Yapılacaklar listesi bazen tabloyu eksik gösterir
Yapılacaklar listesinde genellikle bitirilebilen işler yer alır: dolabı düzenlemek, bir telefon görüşmesi yapmak ya da çarşıya çıkmak gibi. Gün içinde araya giren küçük işler ise listeye yazılmaz. Bir şeyi bulmak, döküleni temizlemek, sofrayı yeniden kurmak, kapıya gelen kargoyla ilgilenmek… Bunların her biri kısa olabilir ama peş peşe geldiklerinde bütün günün ritmini değiştirir.
Bu yüzden yalnızca yapılacaklara değil, gün içinde gerçekten yaptıklarınıza da bakabilirsiniz. Akşam birkaç satırlık bir “bugün yaptım” notu tutmak, kendinizi denetlemek için değil, görünmeyen emeği görünür hâle getirmek içindir. Uzun bir liste hazırlamanız gerekmez. Aklınıza gelen üç dört işi yazmak bile günün sandığınız kadar boş geçmediğini gösterebilir.
Güne tek bir bitiş çizgisi koymak rahatlatabilir
Sabah yapılacakların tamamını gözünüzün önüne getirdiğinizde her iş aynı anda acil görünür. Bunun yerine “Bugün bu iş biterse içim rahat eder” dediğiniz tek bir işi seçebilirsiniz. Kalanlar yapılırsa güzel olur; yapılmazsa ertesi güne kalır.
Seçtiğiniz işin boyutu günün şartlarına uymalı. Çocukla evde geçirilen hareketli bir günde bütün mutfağı baştan düzenlemek gerçekçi bir bitiş çizgisi olmayabilir. Tezgâhın bir bölümünü boşaltmak veya tek bir çekmeceyi toparlamak ise gerçekten tamamlanabilir. Küçük görünen bir işi bitirmek, yarım kalan beş büyük işe bakmaktan daha huzurlu hissettirebilir.
Plan bozulduğunda günü tamamen kaybedilmiş saymak da işleri ağırlaştırıyor. Öğleden önce yapmak istediğiniz bir şey akşama kaldıysa planı küçültmek mümkündür. “Hepsini yetiştiremedim” yerine “Bugün hangisini kapatabilirim?” diye düşünmek daha kullanışlı bir soru olabilir.
Dinlenmeyi de boşluk bulursanız yapacağınız bir iş gibi görmeyin
Evde yapılacak işlerin doğal bir sonu yok. Bir sepet boşalırken diğeri dolabilir; mutfak toparlanırken başka bir oda dağılabilir. Her şey tamamen bitince dinlenmeyi beklerseniz o an sürekli ertelenir.
Kısa bir kahve molası, sessizce oturmak ya da sevdiğiniz bir şeyle ilgilenmek günün boşa giden kısmı değildir. Dinlenmek için önce bütün listeyi hak etmek zorunda değilsiniz. Evin o anki görüntüsü, gün boyunca verdiğiniz emeğin tam bir özeti olamaz.
Bazı günler ortaya gösterilecek büyük bir sonuç çıkar; bazı günlerse evin ve günlük hayatın sürmesi başlı başına yapılan iştir. Akşam kendinizi değerlendirirken yalnızca bitmeyenlere değil, gün içinde taşıdığınız küçük sorumluluklara da yer açın. Gün her plana uymamış olabilir, fakat bu hiçbir şey yapmadığınız anlamına gelmez.
Yeni bir dertleşme konusunda yeniden görüşmek üzere.
